Recenzja Browning Spec Ops Elite HP5 Ultra: do trzech razy sztuka

Ta recenzja fotopułapki Browning Spec Ops Elite HP5 Ultra opiera się na naszych praktycznych doświadczeniach z terenu. Od stycznia 2026 używamy kilku egzemplarzy na stanowiskach w słowackich Karpatach, gdzie od dawna korzystamy także z innych fotopułapek, i śledziliśmy całą historię tego modelu: od problematycznego startu przez dwie poprawki firmware’u aż po trzecią wersję, która przywróciła mu poziom właściwy serii Spec Ops. Fotopułapka jest dostępna w sklepie TENTAUR (wysyłka do Polski), a z kodem GEARCHECKERS otrzymacie 5 % zniżki na zakup.

W recenzji znajdziecie nasze doświadczenia z jakością wideo i zdjęć, zmierzone parametry nagrań, rzeczywisty czas pracy baterii oraz porównanie z poprzednią HP5 i z Reconyxem HF4K.

Werdykt w skrócie

Jeśli wystarczy wam krótka odpowiedź: HP5 Ultra to obecnie najlepsza fotopułapka do wideo, jaką kupicie za rozsądne pieniądze. Prawdziwe 1440p przy 60 klatkach na sekundę, naturalne kolory, wysoka przepływność i nocne wideo bez obniżenia jakości. Obecnie korzystamy z niej długoterminowo na kilku stanowiskach i planujemy stopniowo całkowicie się na nią przestawić.

Bardziej szczegółowy obraz ma już tylko Reconyx HF4K. Jego cena jest jednak niemal dwukrotnie wyższa, a czujnik PIR jest dość specyficzny: w górnej części kadru praktycznie nie wyzwala nagrywania, więc ustawienie wymaga dużo więcej kombinowania. Ogólnie pracuje się z nim znacznie trudniej niż z HP5 Ultra.

Jeden istotny warunek: fotopułapka musi działać na najnowszym firmwarze. Egzemplarze w magazynach sklepów mogą mieć jeszcze starszą wersję. Aktualizacja zajmuje kilka minut bezpośrednio w terenie, a instrukcję znajdziecie poniżej.

Odbierzcie zniżkę
na Browning Spec Ops Elite HP5 Ultra

W naszym sklepie TENTAUR.sk oferujemy wszystkim czytelnikom GearCheckers zniżkę na fotopułapkę Browning Spec Ops Elite HP5 Ultra. Wystarczy, że przy zamówieniu podacie kod „GEARCHECKERS”, a otrzymacie fotopułapkę ze zniżką 5 %. Zamówienia wysyłamy do Polski.

Przejdź do sklepu TENTAUR

Jak testowaliśmy

Po następcy HP5 wiele sobie obiecywaliśmy, więc HP5 Ultra od razu poddaliśmy ostremu egzaminowi: trafiła do prawdziwej dziczy, na stanowiska, gdzie od dawna pracują także inne fotopułapki. Dzięki temu możemy porównywać nagrania z tego samego miejsca, w tym samym czasie i przy tym samym świetle, przede wszystkim z Reconyxem HF4K i ze starszymi Browningami.

Testy trwają od stycznia 2026 do dziś. Zaczynaliśmy od dwóch egzemplarzy, aby wykluczyć wadę fabryczną konkretnej sztuki, później rozmieściliśmy kolejne. Testowaliśmy na nich wszystkie trzy wersje firmware’u, które Browning wydał dla tego modelu, więc potrafimy dokładnie powiedzieć, co która zmieniła.

Saga firmware’u: z kolorowanki z powrotem na szczyt

Historii HP5 Ultra nie da się zbyć jednym zdaniem, bo fotopułapka, którą kupicie dziś, daje zupełnie inny obraz niż ta, która weszła na rynek w styczniu i którą sami byliśmy bardzo rozczarowani. Przeszła przez trzy wersje firmware’u, a my każdą z nich testowaliśmy w terenie.

Pierwsza wersja (styczeń 2026) była rozczarowaniem. W obrazie dominowały agresywna redukcja szumów i mocne wyostrzanie; sierść zwierząt zlewała się w jednokolorowe plamy, a najgorzej wyglądały nagrania o zmierzchu, czyli dokładnie wtedy, gdy zwierzyna jest najbardziej aktywna. Testowaliśmy dwa różne egzemplarze i oba zachowywały się tak samo, co wykluczyło wadę pojedynczego egzemplarza. Nasze pierwsze wrażenia zostawiamy w archiwum na końcu artykułu, razem z próbkami obrazu.

Druga wersja (marzec 2026) była wyraźnym krokiem naprzód. W marcowej aktualizacji tego artykułu opisaliśmy ją wtedy jako poprawkę, która przywraca model do gry. Z perspektywy czasu możemy być precyzyjniejsi: rzeczywiście rozwiązała problem pikselizacji, ale jasne tła pozostawały wyblakłe, a jakość obrazu wciąż nie była taka, jak powinna.

Trzecia wersja Q03311F (28 kwietnia 2026) dokończyła dzieła. Usunęła problem wyblakłych jasnych partii sceny i poprawiła balans kolorów, a do menu dodała tryb Full HD przy 60 kl./s. Dopiero z nią można powiedzieć, że HP5 Ultra należy do najlepszych fotopułapek pod względem jakości obrazu. Wszystkie oceny w tej recenzji odnoszą się do tej wersji.

Doceniamy, że Browning wysłuchał opinii użytkowników i szybko dostarczał poprawki. Płynie z tego jednak jedna praktyczna zasada: sprawdźcie i zaktualizujcie firmware od razu w dniu zakupu. Wersję znajdziecie w menu SETUP fotopułapki; aktualna to Q03311F.

Instrukcja: jak zainstalować aktualizację firmware’u

Aktualizację instaluje się bezpośrednio w terenie przez kartę pamięci. Fotopułapki nie trzeba nigdzie wysyłać.

1. Pobierzcie nowy firmware z oficjalnej strony Browninga (plik z rozszerzeniem .bin).
2. Sformatujcie kartę pamięci w fotopułapce (MENU → Format). Wcześniej zróbcie kopię danych.
3. Skopiujcie plik firmware’u do katalogu głównego karty pamięci (bezpośrednio na kartę, nie do podkatalogu).
4. Włóżcie kartę do fotopułapki i włączcie ją w trybie SETUP.
5. Naciśnijcie przycisk Mode i strzałkę w górę → Software Upgrade.
6. Zmieńcie opcję z No na Yes i potwierdźcie. Podczas aktualizacji nie wyłączajcie fotopułapki.
7. Po zakończeniu fotopułapka sama się zrestartuje. Sprawdźcie wersję firmware’u w ustawieniach.
8. Sformatujcie kartę jeszcze raz, po czym fotopułapka będzie gotowa do pracy.

Cały proces zajmuje tylko kilka minut.

Jeśli zamówicie fotopułapkę w sklepie TENTAUR (wysyłka do Polski), nie musicie zajmować się aktualizacją: przed wysyłką sklep standardowo wgrywa najnowszy firmware do każdego nowego egzemplarza.

Parametry techniczne - specyfikacja

Co jest naprawdę nowe względem HP5

Z zewnątrz HP5 Ultra wygląda tak samo jak poprzednia HP5. W środku jest jednak nowa elektronika: inny przetwornik obrazu i procesor.

	HP5 (2022)	HP5 Ultra (2026)
Przetwornik obrazu	Sony IMX327, 2,1 Mpx	Sony IMX675, 5,1 Mpx
Wideo	1080p / 60 kl./s	prawdziwe 1440p / 60 kl./s
Zdjęcia pod światło	jasne partie sceny „przenikały” do reszty obrazu	opanowane znacznie lepiej
Przepływność wideo	12 Mb/s (nasz pomiar)	46 Mb/s (nasz pomiar)
Rozmiar wideo	ok. 92 MB / min	ok. 330 MB / min
Dźwięk	nieskompresowany PCM, 706 kb/s	skompresowany AAC, 64 kb/s
Nocne wideo	maks. 20 s	maks. 20 s (bez zmian)
Firmware	bez ochrony przed modyfikacjami (powstał nawet firmware stworzony przez społeczność)	podpisany kryptograficznie, modyfikacje niemożliwe

Jako pierwszy oba przetworniki zidentyfikował amerykański serwis Winterberry Wildlife; my zweryfikowaliśmy to własną analizą nagrań i własnymi pomiarami. Dzięki temu różnicę między generacjami można jasno wyjaśnić: starsza HP5 miała przetwornik o natywnej rozdzielczości dokładnie 1920 × 1080, więc jej wideo Full HD było najwyższą rozdzielczością, jaką mogła rzeczywiście rejestrować. Ultra ma 2,4 razy więcej rzeczywistych pikseli i właśnie dlatego prawdziwe 1440p jest w ogóle możliwe. Podczas nagrywania nowa elektronika pobiera nieco więcej energii (4,75 W wobec 4 W przy nocnym wideo), ale w uśpieniu pobór jest praktycznie taki sam, więc na końcowy czas pracy baterii nie ma to zasadniczego wpływu. W obrazie różnica jest widoczna na pierwszy rzut oka, zwłaszcza przy wyższej rozdzielczości i pod światło.

Browning podaje zdjęcia aż 46 Mpx, ale zamontowany przetwornik Sony IMX675 ma rozdzielczość 5,1 Mpx (2608 × 1960 pikseli). Wyższe wartości w menu (8 / 12 / 46 Mpx) powstają przez interpolację (programowe powiększenie obrazu, które nie dodaje żadnych nowych detali). Prawdziwy postęp tego modelu jest gdzie indziej: w wideo.

Jakość wideo: główny powód, by kupić HP5 Ultra

Najważniejsze na początek: wideo z HP5 Ultra jest szczegółowe, naturalne kolorystycznie i tak samo dobre w dzień, jak i w nocy. Po aktualizacji do trzeciej wersji firmware’u oceniamy je jako najlepsze, jakie znamy w tej klasie cenowej. Tak wygląda montaż autentycznych nagrań z naszych stanowisk, zarejestrowanych w dzień i w nocy:

Rozdzielczość 1440p prosto z przetwornika

HP5 Ultra nagrywa wideo w rozdzielczości 2560 × 1440 pikseli prosto z przetwornika. To nie interpolacja jak przy zdjęciach; wycinek 2560 × 1440 wygodnie mieści się w rzeczywistej rozdzielczości przetwornika (2608 × 1960 pikseli). W praktyce oznacza to, że w porównaniu z Full HD obraz można mocniej powiększyć i wciąż widzieć potrzebne detale: rysunek sierści, gałązki w tle czy strukturę terenu.

W świecie fotopułapek to nie jest oczywistość. Większość producentów sztucznie podbija rozdzielczość wideo, podobnie jak liczbę megapikseli zdjęć; HP5 Ultra należy do wyjątków, które rzeczywiście rejestrują obraz w deklarowanej rozdzielczości.

Jak duży jest ten zapas, najlepiej widać na konkretnym przykładzie. To pełny kadr z letniego filmu:

A to wycinek 1:1 z tej samej klatki, pokazany w pełnej rozdzielczości. Obraz jest tak ostry, że na sierści jelenia policzycie pojedyncze muchy. Taki poziom szczegółowości przydaje się zawsze, gdy trzeba powiększyć fragment kadru. My na przykład odróżniamy poszczególne rysie po układzie cętek. Docenią to też wymagający widzowie, którym zależy na obrazie pełnym detali.

Zmierzone parametry wideo

Parametry nagrań odczytaliśmy bezpośrednio z plików na naszych kartach:

Parametr	Wideo dzienne	Wideo nocne
Rozdzielczość	2560 × 1440	2560 × 1440
Klatkaż	60 kl./s, stały	60 kl./s, stały
Przepływność	46 Mb/s	46 Mb/s
Kodek	H.264	H.264
Dźwięk	mono, 64 kb/s	mono, 64 kb/s
Maks. długość klipu	2 min	20 s

Przepływność określa, ile danych kamera może zapisać na każdą sekundę nagrania, a więc jak mocno musi kompresować obraz. Kompresja wideo działa tak, że między klatkami zapisuje głównie różnice. Dopóki scena jest spokojna, do jej zapisu potrzeba niewielu danych i przyzwoicie wygląda nawet wideo z taniej fotopułapki. Problem pojawia się dokładnie w tych momentach, dla których macie fotopułapkę w lesie: biegnąca zwierzyna, wiatr w koronach, deszcz czy śnieg zmieniają niemal cały obraz naraz, a kamera z niską przepływnością nie ma dość miejsca, by zapisać te zmiany. Obraz rozpada się wtedy na bloki, z sierści zostaje plama, a z trawy jednolita powierzchnia.

HP5 Ultra zapisuje 46 Mb/s; przy starszej HP5 zmierzyliśmy około 12 Mb/s. Na każdą sekundę wideo Ultra przeznacza więc niemal cztery razy więcej danych i właśnie dlatego jej obraz zachowuje spójność także w ruchu i w złożonych scenach. Zwróćcie też uwagę na kolumnę z parametrami nocnymi: nocne wideo ma dokładnie takie same parametry jak dzienne. Ta sama rozdzielczość, ten sam klatkaż, ta sama przepływność. To u fotopułapek nie jest normą; większość modeli po cichu obniża jakość w nocy.

Praktyczna konsekwencja: minuta nagrania w najwyższej jakości zajmuje około 330 MB. Wrócimy do tego przy kartach pamięci.

Naturalny obraz bez agresywnej obróbki

Kolory wyglądają naturalnie, bez przesycenia. Rozpiętość tonalna (zdolność uchwycenia naraz ciemnych i jasnych partii sceny) jest jak na fotopułapkę bardzo dobra: w cieniach i w światłach pozostaje czytelny rysunek. Nie ma sensu porównywać tego z kamerą filmową, ale w kategorii fotopułapek to ponadprzeciętny wynik.

Po trzeciej wersji firmware’u parametry obróbki obrazu ustawiono z wyczuciem. Wyostrzanie jest łagodne, a redukcja szumów działa głównie na statycznych partiach obrazu: nieruchome tło jest czyste, podczas gdy na poruszającym się zwierzęciu pozostaje delikatny szum. To nie wada, lecz słuszna decyzja (odszumianie przez uśrednianie klatek działa tylko na statycznych powierzchniach; gdyby producent zastosował je także na poruszającym się zwierzęciu, rozmazałby mu detale). Wyostrzanie skupia się przy tym raczej na drobnych strukturach, na przykład sierści, niż na większych powierzchniach, takich jak kora drzew, więc obraz może miejscami wydawać się lekko niejednorodny. Da się z tym jednak pracować w postprodukcji, a nagrania prosto z kamery wyglądają ładnie: kto je dalej obrabia, ma z czego wyjść, a kto nie, ma użyteczny materiał od razu z karty.

Warto też wspomnieć o zachowaniu obrazu pod światło. Starsza HP5 miała zwyczaj przepalać sceny z silnym źródłem światła: jasne partie „prześwitywały” do reszty obrazu. Nowy przetwornik radzi sobie z tym znacznie lepiej: na ujęcia pod światło możecie teraz liczyć, zamiast obawiać się, że fotopułapka sobie z nimi nie poradzi.

Nocne wideo jest ograniczone do 20 sekund

W dzień HP5 Ultra nagrywa klipy o długości do 2 minut, w nocy każdy klip kończy się po 20 sekundach. Nie jest to nowość w tym modelu: Browningi od lat mają ten sam limit, który chroni baterie i diody doświetlenia nocnego i którego nie da się zmienić. Obowiązuje także na najnowszym firmwarze, nocny plik ma dokładnie 20 s.

Przy zwykłym monitoringu zwierzyny to wystarcza. Jeśli jednak chcecie długich nocnych sekwencji zachowań zwierząt, to jest największe ograniczenie tej fotopułapki. Dla klasycznej HP5 istniał firmware zmodyfikowany przez społeczność, który potrafił obejść limit; HP5 Ultra ma już firmware podpisany kryptograficznie, więc żadne modyfikacje nie są możliwe.

Dźwięk

Fotopułapka nagrywa dźwięk monofonicznie w formacie AAC z przepływnością 64 kb/s. Starsza HP5 zapisywała dźwięk bez kompresji (PCM, 706 kb/s), więc na papierze to krok wstecz; w praktyce mimo kompresji jakość nagrania jest porównywalna, może odrobinę słabsza, a na tle większości fotopułapek wciąż bardzo przyzwoite. Jeśli potrzebujecie wyższej jakości dźwięku, zaskoczy was, co potrafi Reconyx: nagrywa w stereo (AAC, 128 kb/s, 48 kHz) i jego dźwięk brzmi o klasę żywiej.

Nocne doświetlenie

HP5 Ultra używa niewidocznego doświetlenia IR o długości fali 940 nm. Podczas nagrywania nie świeci żadna widoczna dioda, więc doświetlenie nie spłoszy zwierzyny ani nie zwróci uwagi ewentualnego złodzieja. Potwierdzają to także nasze nagrania: przez cały czas testów żadne zwierzę nie spojrzało prosto w fotopułapkę. Zwierzyna albo więc nie widzi doświetlenia, albo jej ono nie przeszkadza.

Nocne sceny są na naszych nagraniach dobrze oświetlone. Funkcja Illuma-Smart automatycznie dostosowuje intensywność doświetlenia do odległości zwierzęcia i w praktyce działa: bliska zwierzyna nie jest przepalona do bieli, a dalsza nie znika w ciemności. Producent podaje zasięg doświetlenia do 30 metrów; własnego pomiaru zasięgu jeszcze nie wykonaliśmy, a kompletny test nocny przygotowujemy.

Dla porządku: amerykańscy testerzy opisują w przypadku szerokich scen bardziej skupioną wiązkę doświetlenia (jasny środek, ciemniejsze brzegi kadru). My tego efektu na naszych stanowiskach na razie nie zaobserwowaliśmy, ale nasze fotopułapki ustawiamy przy naturalnych przejściach zwierzyny, a nie na otwartych przestrzeniach.

Jeśli nie potrzebujecie niewidocznego doświetlenia, istnieje siostrzany model Recon Force Elite HP5 Ultra z klasycznym czerwonym doświetleniem: ma większy zasięg i nieco ostrzejsze nocne ujęcia. My w słowackich Karpatach preferujemy Spec Ops: wiele gatunków reaguje na widoczne światło ucieczką (wilki, dziki, niedźwiedzie; zależy to od stanowiska i doświadczeń zwierząt), a niewidoczność pomaga też w ochronie przed kradzieżą.

Niezawodny czujnik ruchu PIR

Czujnik ruchu działa dokładnie tak, jak przyzwyczaiły nas Browningi: szybko i niezawodnie. Przez kilka miesięcy czujniki w kilku egzemplarzach zachowują się tak samo jak w poprzednich modelach, na których polegamy od lat. Właśnie niezawodność wyzwalania jest powodem, dla którego Browningi są naszymi głównymi fotopułapkami w projektach, w których zależy nam na wynikach.

Przez cały okres testu fałszywe wyzwolenia stanowiły 21,3 % wszystkich filmów. Chodzi o nagrania bez zwierzyny i bez człowieka; udział zmierzyliśmy naszym oprogramowaniem TENTAUR Sense. Jak na fotopułapkę to znakomity wynik: test obejmował także wiosenne miesiące i podchwytliwe sceny, przy których fałszywych wyzwoleń bywa najwięcej, a inne fotopułapki w podobnych warunkach według naszych doświadczeń często znacznie przekraczają 50 %.

Zmierzony czas wyzwalania wyniósł 0,2 s przy zdjęciu i 0,3 s przy wideo w szybkim ustawieniu; w wolniejszym ustawieniu było to około 0,7 s. Zasięg detekcji można ustawić na dwóch poziomach: Normal (18 m) i Long Range (30 m). Porządny test rzeczywistego zasięgu czujnika PIR przygotowujemy i uzupełnimy recenzję o wyniki.

Mapa pokazuje, w których częściach kadru HP5 Ultra w praktyce uruchamia nagrywanie. Stworzyliśmy ją z 1 092 filmów z 9 stanowisk. Na każdym z nich zwierzę było w kadrze już w pierwszych sekundach, więc to najprawdopodobniej ono wyzwoliło nagrywanie. Jego pozycja na początku filmu pokazuje więc, gdzie czujnik zareagował. Czerwień oznacza miejsca, w których rozpoczęło się więcej nagrań, niż wynikałoby z równomiernego rozkładu (×2 = dwa razy więcej). Błękit oznacza miejsca, w których rozpoczęło się ich mniej. Dane zebraliśmy i przetworzyliśmy naszym oprogramowaniem TENTAUR Sense. Więcej o nim napiszemy wkrótce.

W praktyce wynika z tego prosta zasada: HP5 Ultra uruchamia nagrywanie najczęściej w dwóch bocznych ogniskach i na środku kadru. Na strefy przy górnej i dolnej krawędzi nie liczcie. Jeśli ustawicie fotopułapkę tak, aby przewidywana trasa zwierzyny prowadziła przez jedno z ognisk, wyraźnie zwiększycie szansę, że uchwycicie zwierzę na czas. Więcej wskazówek znajdziecie w artykule gdzie umieścić fotopułapkę.

Tak to wygląda w terenie. Łania wchodzi w kadr z boku, prosto przez lewe ognisko. Na pierwszej klatce filmu widać jej tylko głowę i szyję, reszta ciała jest jeszcze poza kadrem, a fotopułapka już nagrywa.

Ta sama klatka z zaznaczonymi strefami wyzwalania: łania wchodzi w kadr dokładnie przez lewe ognisko, gdzie czujnik reaguje najpewniej.

Drugi przykład: niedźwiedzica z dwoma młodymi zbiega po zboczu. Z pozycji młodych, które podążają za nią tą samą trasą, możemy oszacować, którędy trójka przybiegła. W górnej części kadru musiała być już kilka sekund przed rozpoczęciem nagrywania. Fotopułapka zareagowała dopiero wtedy, gdy niedźwiedzica dobiegła do lewego ogniska.

Niebieska strzałka pokazuje szacowaną trasę niedźwiedzicy, a na czerwono zaznaczono strefy wyzwalania. W górnej części kadru czujnik nie uruchomił nagrywania, zareagował dopiero w lewym ognisku.

Trzeci przykład pokazuje wpływ ukształtowania terenu. Tym razem porównujemy dwa byki jelenia nagrane w tym samym miejscu. Pierwszy przyszedł z prawej strony. Ukształtowanie terenu sprawia, że zwierzęta przechodzą tam prosto przez prawe ognisko, więc czujnik zareagował natychmiast. Na pierwszej klatce filmu jeleń dopiero wchodzi w kadr.

Drugi jeleń przyszedł z przeciwnej strony. Po lewej stronie teren opada, więc jeleń przeszedł pod lewym ogniskiem, a czujnik zareagował dopiero wtedy, gdy znalazł się już na środku kadru. To można uznać za spóźnioną reakcję. Przynajmniej dzięki mapie wyzwalania wiemy, dlaczego tak się stało. Fotopułapka nie zawiodła: jeleń przeszedł poniżej lewego ogniska. Wybierając miejsce, warto więc sprawdzić, czy zwierzęta będą przechodzić przez ogniska, czy poniżej nich.

Ostatni przykład pokazuje szybkość działania. Na pierwszej klatce filmu widzimy dwa kozły sarny w pełnym sprincie. Nagrywanie najprawdopodobniej wyzwolił pierwszy z nich, przebiegając przez środkowe ognisko. Przy takim tempie jednak nawet w 0,3 s zdążył pokonać kawał drogi, więc już wybiega z kadru i została z niego tylko rozmazana smuga. To nie zarzut wobec HP5 Ultra. Prawie żadna inna fotopułapka nie uchwyciłaby kozłów biegnących z taką prędkością w ogóle. Pokazuje to raczej fizyczne ograniczenie każdego czujnika PIR przy sprintującej zwierzynie.

Galeria: pierwsze klatki kolejnych filmów

Poniżej znajdziecie też pierwsze klatki kolejnych filmów nagranych w różnych miejscach. Program TENTAUR Sense naniósł ramki podczas automatycznego wykrywania zwierząt. Na niektórych klatkach fotopułapka uchwyciła zwierzę tuż przy krawędzi kadru, a na innych głębiej. Sami możecie ocenić, w którym miejscu kadru fotopułapka uruchamia nagrywanie.

Czas pracy baterii, karta pamięci

Fotopułapka jest zasilana ośmioma ogniwami AA i obsługuje baterie alkaliczne, litowe oraz akumulatory. Ważne: ustawcie także typ baterii w menu (pozycja Battery Type), fotopułapka na tej podstawie liczy stan naładowania.

Jakich baterii obecnie używamy: naszym głównym wyborem są litowe akumulatory XTAR AA, które sprawdzają się u nas od dawna ze względu na korzystne połączenie czasu pracy, ceny i wygody ładowania. Z powodzeniem używaliśmy HP5 Ultra także z akumulatorem Browning Li-ion pack (ładowany przez USB-C, w naszym pomiarze ma 25,8 Wh), i to całymi miesiącami bez przerwy. Szczegółowe pomiary wszystkich typów baterii znajdziecie w naszym wielkim teście baterii do fotopułapki.

Oceniając czas pracy, uwzględnijcie tryb działania fotopułapki. Podawany przez producentów czas pracy w latach dotyczy fotografowania; nocne wideo to energetycznie zupełnie inna dyscyplina (według naszego pomiaru pobiera 4,75 W, kilka tysięcy razy więcej niż w uśpieniu). Według naszych obliczeń dobry zestaw baterii litowych wytrzyma przy 4 nocnych filmach dziennie prawie rok, przy 10 wyzwoleniach dziennie niecałe pół roku, a na bardzo ruchliwym stanowisku liczcie się z czasem pracy mierzonym w tygodniach.

Jeszcze jedno ostrzeżenie z praktyki: ogniwa litowe utrzymują napięcie niemal do końca, a potem ich napięcie gwałtownie spada. Ikona baterii długo pokazuje więc prawie pełny stan, a potem baterie rozładowują się „z dnia na dzień”. Gdy wskaźnik spadnie poniżej 70 %, nie wierzcie mu i wymieniajcie baterie raczej według planu kontroli.

Ile wytrzymają konkretne baterie przy waszej częstotliwości wyzwalania, możecie przeliczyć w kalkulatorze z naszego testu baterii; w kalkulatorze przyjęliśmy pobór 4,75 W, zmierzony dla HP5 Ultra:

Karta pamięci: fotopułapka obsługuje karty SDXC do 512 GB i przy tym modelu to nie jest zbędny luksus. Minuta wideo w najwyższej jakości zajmuje około 330 MB, więc karta 64 GB mieści mniej więcej 3 godziny czystego nagrania, 128 GB około 6 godzin, a 512 GB ponad 25 godzin. Jak to się ma do czasu pracy baterii? Gdyby fotopułapka nagrywała tylko dzienne wideo, jeden zestaw litowych XTAR AA wystarczy na mniej więcej 12 do 14 godzin czystego nagrania, czyli około 250 GB danych; przy nocnym wideo to około 6 godzin i 120 GB. Karta 512 GB ma więc pojemność wystarczającą z zapasem na cały cykl pracy jednego zestawu baterii, podczas gdy karta 128 GB na ruchliwym stanowisku może się zapełnić szybciej, niż wyczerpią się baterie.

Starsze modele HP4 i HP5 miały udokumentowany problem z bardzo szybkimi kartami (powyżej 100 MB/s), który potrafił uszkodzić kartę. HP5 Ultra ma nowy procesor z natywną obsługą szybkich kart i w jej przypadku nie zetknęliśmy się z tym problemem; na razie brakuje jednak długoterminowych danych od większej liczby użytkowników. Trzymamy się więc sprawdzonej procedury: używamy dobrej markowej karty, formatujemy ją bezpośrednio w fotopułapce, a po sformatowaniu robimy jedno próbne ujęcie.

Solidne wykonanie i obsługa

Obudowa jest praktycznie identyczna z poprzednią HP5: kompaktowa, zamknięta konstrukcja z osłoniętym 2-calowym kolorowym wyświetlaczem i klawiaturą wewnątrz. Obsługa jest prosta i szybka nawet w rękawicach; po otwarciu fotopułapki do każdej pozycji menu dotrzecie w kilka sekund. Wyświetlacz pokazuje przy tym podgląd na żywo, więc fotopułapkę precyzyjnie wycelujecie już przy montażu.

Menu jest przejrzyste i dostępne po polsku (a także po angielsku, niemiecku i w innych językach). Oprócz wspomnianego Battery Type polecamy sprawdzić pozycję Motion Detection (Normal / Long Range) i Video Quality, gdzie najwyższa jakość nosi oznaczenie Ultra (2560 × 1440 przy 60 kl./s).

Spośród pozostałych funkcji menu doceniamy Motion Test (fotopułapka miga podczas przechodzenia przed czujnikiem, więc strefę detekcji zweryfikujecie bezpośrednio na miejscu), Capture Timer (ograniczenie rejestracji do wybranych godzin, na przykład tylko w nocy) i serię do 8 zdjęć na jedno wyzwolenie. Tryb poklatkowy z funkcją Timelapse Plus oprócz klatek interwałowych rejestruje też zwykłe ujęcia po wykryciu ruchu zwierzyny.

Z tyłu fotopułapka ma metalowy uchwyt na pasek i ucho na linkę zabezpieczającą, a od spodu standardowy gwint statywowy. W USA niewielka grupa użytkowników zgłaszała problem z zatrzaskiem panelu baterii; nasze egzemplarze są po miesiącach używania mechanicznie bez zarzutu.

Maskowanie i wtapianie się w otoczenie

Przy wymiarach 13 × 9,7 × 5,6 cm HP5 Ultra należy do średnich fotopułapek, a ciemne wykończenie dobrze zlewa się z korą drzew. W połączeniu z całkowicie niewidocznym doświetleniem jest nocą praktycznie nie do wykrycia; w dzień decyduje głównie wybór miejsca. Sprawdziło się u nas umieszczanie fotopułapki poza linią wzroku (wyżej na drzewie, z lekkim nachyleniem w dół), dzięki czemu nie zauważy jej ani zwierzyna, ani przypadkowy przechodzień.

Zabezpieczenie

Aby utrudnić kradzież, fotopułapkę wyposażono w ucho na linkę zabezpieczającą i obsługuje też metalową skrzynkę ochronną; ponieważ obudowa jest identyczna z HP5, pasuje do niej ta sama skrzynka co do poprzedniego modelu. Skrzynka chroni nie tylko przed złodziejem, ale i przed ciekawskim niedźwiedziem.

Niezawodność, jakość wykonania i gwarancja

Nasze egzemplarze działają od stycznia bez choćby jednej awarii: żadnych zawieszeń, żadnych uszkodzonych plików, żadnej usterki mechanicznej. Po doświadczeniach z pierwszym firmwarem nie było to oczywiste.

Browning ma przy tym ogromną bazę użytkowników w USA, więc ewentualne wady modeli są szybko dokumentowane. W amerykańskich dyskusjach o serii HP5 pojawiają się wzmianki o rzadkiej usterce wewnętrznego zegara (data resetuje się do 1.01.2020) i problem ze wspomnianym zatrzaskiem panelu baterii; oba problemy są usuwane w ramach gwarancji. Ważna jest też reputacja serwisu: amerykańscy użytkownicy zgodnie chwalą sprawną i przychylną obsługę serwisową, co przy urządzeniu wiszącym latami na drzewie nie jest bez znaczenia.

Z naszej perspektywy to dojrzały model, którego rzadkie wady są znane, udokumentowane i rozwiązywane.

Porównanie: HP5 Ultra vs HP5 vs Reconyx HF4K

	HP5 Ultra	HP5 (starsza)	Reconyx HF4K
Wideo	prawdziwe 1440p / 60 kl./s	1080p / 60 kl./s	4K
Detal obrazu	znakomity	dobry	punkt odniesienia
Wyzwalanie (nasz pomiar)	0,2 s zdjęcie / 0,3 s wideo	0,2 s zdjęcie / 0,3 s wideo	0,2 s
Doświetlenie	niewidoczne 940 nm	niewidoczne 940 nm	niewidoczne 940 nm
Dostępność	w sprzedaży	produkcja zakończona	w sprzedaży
Cena	~290 €	zakończona	niemal dwukrotna

Względem starszej HP5 Ultra to wyraźny krok naprzód: prawdziwa rozdzielczość, lepsze sceny pod światło, wyższa przepływność. Jeśli jednak macie HP5 i jej wideo wam wystarcza, nie musicie się spieszyć; jej produkcja się skończyła, ale sprawne egzemplarze wciąż zachowują wysoką wartość.

Względem Reconyxa HF4K różnica w detalu obrazu jest wciąż widoczna; Reconyx pozostaje modelem referencyjnym. Jego cena jest jednak niemal dwukrotnie wyższa, a czujnik PIR jest specyficzny (w górnej części kadru praktycznie nie wyzwala), więc w terenie pracuje się z nim znacznie trudniej. Jeśli nie potrzebujecie absolutnej czołówki bez względu na cenę, HP5 Ultra oferuje naszym zdaniem najrozsądniejszy stosunek jakości wideo do ceny na rynku.

Podsumowanie

Browning HP5 Ultra miała problematyczny start, ale po trzecim firmwarze to fotopułapka, jakiej oczekiwaliśmy od serii Spec Ops: prawdziwe wideo 1440p przy 60 kl./s z wysoką przepływnością, naturalne kolory, niezawodny czujnik i niewidoczne doświetlenie, które w praktyce działa. Konkurencja w tej klasie nie oferuje przy tym nocnego wideo bez obniżenia jakości.

Polecamy ją każdemu, kto oczekuje od fotopułapki przede wszystkim dobrego wideo i nie chce płacić ceny Reconyxa. Nie polecamy jej tym, którzy potrzebują długich nocnych sekwencji, ponieważ 20-sekundowego limitu nocnych klipów nie obejdziecie, a jeśli chodzi wam tylko o zdjęcia do ewidencji zwierzyny, wystarczy wam tańszy model.

290 € (cena orientacyjna)

Odbierz rabat 5 % (wysyłka do Polski)

Przykładowe zdjęcia i filmy

Przykładowy film znajdziecie w części Jakość wideo powyżej. Kolejne ujęcia z naszych stanowisk:

Nasze ulubione sklepy, w których można kupić Browninga HP5 Ultra:

• Kup na TENTAUR.SK (wysyłka do Polski) - odbierzcie 5 % zniżki z kodem rabatowym GEARCHECKERS

---

Archiwum: pierwsze wrażenia sprzed aktualizacji firmware’u

Pierwotnie opublikowano: 26 stycznia 2026. Nota redakcji: Poniższa część to skrócony pierwotny tekst artykułu sprzed aktualizacji firmware’u. Zostawiamy ją w artykule celowo, aby było jasne, jaki problem miały pierwsze egzemplarze HP5 Ultra i co zmienił firmware Q03311F.

Jak przebiegały pierwotne testy

HP5 Ultra rozmieściliśmy w warunkach terenowych, w miejscach, gdzie od dawna pracują także inne fotopułapki. Użyliśmy dwóch różnych egzemplarzy, aby wykluczyć ewentualną wadę fabryczną. Oba zachowywały się dokładnie tak samo, co wykluczyło wadę pojedynczego egzemplarza.

Pierwsze wrażenia z dziennego wideo

Już przy pierwszych dziennych nagraniach było jasne, że obraz ma zupełnie inny charakter niż ten, do którego przyzwyczaił nas Browning. Wyraźna redukcja szumów i mocne wyostrzanie dominowały praktycznie w każdym ujęciu. Największym problemem była utrata drobnych detali: rysunek i faktura sierści zwierząt zlewały się w jednolite powierzchnie.

Zachowanie obrazu o zmierzchu

Nagrania o zmierzchu odsłaniały największe słabości: obraz przy słabnącym świetle dosłownie się rozpadał. Odszumianie było tak agresywne, że drobne detale całkiem znikały, a cały obraz wyglądał nienaturalnie.

Bezpośrednie porównanie z innymi fotopułapkami

W porównaniu ze starszymi modelami Browninga był to wyraźny krok wstecz w jakości wideo. Jeszcze wyraźniej było to widać w porównaniu z Reconyxem, którego mieliśmy w tym samym miejscu i czasie.